Ada orang hantar mesej ini kepada saya.
(Suami awak mempunyai hubungan sulit dengan seseorang dari pasukan awak.)
Saya mahu lupakan tentang hal ini.
Saya memang mahu lakukan.
Tapi, itu hanya membuatkan saya rasa mahu tahu.
Saya mahu tahu.
Saya mahu tahu perempuan mana yang menjalinkan hubungan sulit...
dengan awak.
Siapa yang hantar mesej ini?
Itu saya tidak tahu.
Mesej dihantar melalui web menggunakan nombor secara rawak...
daripada komputer saya.
Saya cuba anggap yang itu hanyalah palsu dan mahu lupakan tentangnya.
Tapi, tidak boleh.
Nampaknya saya sama seperti perempuan lain.
Pada mulanya,
saya terfikir untuk berpura memahami kesalahan awak,
berpura-pura maruah saya tidak tercalar,
dan berpura-pura baik dengan memaafkan awak.
Saya mahu buat begitu.
Setiap hari saya berfikir...
"Mungkin dia..."
"berpegangan tangan perempuan itu."
"Mungkin dia belai wajah perempuan itu."
"Dia berbisik..."
"yang dia cintakan perempuan itu sambil menyentuh perempuan itu?"
Pemikiran begitu membuatkan saya hampir hilang akal.
Saya suruh diri saya berhenti,
tapi tidak boleh.
Setiap hari, saya hidup dengan penuh seksaan.
Pada mulanya, saya memarahi awak kerana curang kepada saya,
tapi kemudian pemikiran begini berlegar di dalam fikiran saya.
"Adakah semua ini salah saya?"
"Saya yang membuatkan dia tawar hati?"
"Saya punca masalah?"
- Jung Sun... - Saya penat fikir begini.
Sebab itulah saya perlu tahu.
Apa pun kebenarannya,
apa pun bencana yang bakal berlaku, saya tetap perlu tahu.
Awak tidak membantu apa-apa dengan berdiam diri.
Awak tidak takut melukakan hati saya.
Awak takut kerana awak mungkin akan kalah.
Awak mahu melindungi dia?
Awak memang menjalinkan hubungan sulit?
- Tidak... - Jadi, kenapa?
Kenapa awak tidak mahu beritahu saya?
Awak selalu menutup mulut pada waktu begini.
Awak tahu itu sangat menyakitkan hati?
Dulu awak juga begini.
Awak tahu dahulu sebenarnya...
saya mahu awak memarahi saya semula?
Waktu itu saya akan rasa lebih lega.
Saya akan duduk di hotel buat sementara waktu.
Telefon saya bila awak sudah bersedia untuk bercakap.
Jung Sun.
Jangan ingat awak boleh mengelak daripada isu itu.
Saya takkan berundur tanpa berlawan.
Biar saya yang pergi.
Saya akan pergi,
jadi awak boleh duduk di sini.
(Episod 7: Tenang Sebelum Ribut)
Sedapnya. Tempat ini akan menjadi popular.
Betul.
Pengalaman akan membantu kerjaya awak maju ke hadapan.
Jadi, awak perlu ikuti semua aliran semasa,
seperti tempat begini.
Baiklah.
Awak memerlukan duit...
untuk mencipta rasa awak.
Kenapa awak makan sedikit sahaja?
Saya tiada selera.
Tapi, makanan ini sangat sedap.
Oh ya, awak sudah dengar?
Isteri Encik Jung katakan dia akan saman syarikat...
kerana tidak sah saman suaminya kerana hubungan sulit.
Sukar dipercayai. Betulkah?
Isteri dia bukan wanita biasa.
Saya boleh faham kenapa Encik Jung buat begitu.
Bukan mudah untuk hidup dengan isteri seperti dia.
Mungkin dia perlukan Encik Jung untuk menyara hidupnya.
Lagipun dia seorang mangsa.
Betul.
Apa pun sebabnya, hubungan sulit bukanlah satu alasan.
Betul, bukan?
Kerana itulah yang memecah belah sebuah keluarga.
Ya, betul cakap awak. Itu salah.
Setiap orang ada pendapat yang berbeza sekarang ini.
Oh, saya...
Apa pandangan awak, Yu Ri?
Itu perkara yang salah.
Apa ini? Kenapa dengan suasana ini?
Saya tidak patut cakap di hadapan wanita yang sudah berkahwin.
Mungkin kerana saya seorang janda. Saya minta maaf.
Baiklah, mari nikmati makanan kita.
Dan, itu rancangan Myungil untuk Tifone menyertai kedai kami.
Kami cuba menyampaikan mesej yang sama dengan identiti jenama kami...
melalui kedai-kedai kami di seluruh dunia juga.
Jika ini sahaja yang awak boleh tawarkan,
- kami akan fikirkan tentangnya. - Sudah tentu,
rancangan kami sentiasa boleh berubah-ubah...
berdasarkan keperluan ibu pejabat.
Saiz kedai-kedai yang Sung Un tawarkan...
lebih kurang satu per tiga daripada apa yang Myungil ada.
Bagi menyampaikan identiti jenama Tifone...
sebagai jenama yang menawarkan perhiasan yang mewah,
kami letak kedai awak di tengah-tengah...
kedai pakaian berjenama mewah, bukan di tingkat barang kemas.
Walaupun kedai itu kecil,
ia lebih mudah dilihat kerana betul-betul berada di tengah.
Dan, disebabkan ia berada di antara jenama yang terlaris,
itu akan memberikan tanggapan yang ia jenama utama kepada pelanggan.
Ini keputusan luar biasa...
yang pasar raya kami telah lakukan.
Pengerusi Tifone bukan lelaki yang biasa.
Saya tidak tahu apa yang dia fikirkan.
Dia tandatangan dokumen, kita dapat lakukan langkah seterusnya.
Laporkan sebaik sahaja awak dengar apa-apa daripada dia.
Baiklah, tuan.
Oh, dan...
bagaimana dengan arahan saya?
Semuanya akan berakhir tidak lama lagi.
Begitu.
Apa yang awak fikirkan itu?
Park Sung Jun dari Pasukan Pengurusan VIP.
Saya Leah dari Tifone.
Boleh kita berjumpa?
Ini gambaran kemusnahan,
tapi ianya sangat cantik.
Pelukis itu mesti tahu...
yang lebih menarik untuk kita...
rasa mahu memusnahkannya...
daripada tidak rasa langsung.
Kami sudah selesai buat bayaran bagi barang yang awak mahu.
Kami akan hantar ke alamat di ini.
Terima kasih kepada awak, saya boleh gantung ia di ruang tamu.
Tentang kontrak itu...
Jawablah.
Maafkan saya sebentar.
Ya, pengerusi.
Apa?
Ya, begitu.
Terima kasih.
Itu Daniel?
Ya.
Dia memilih Sun Un?
Ya.
Tahniah.
Tapi, saya akan simpan lukisan ini.
Saya pasti duit itu tiada dalam rekod.
Jangan muram. Saya dapat sedikit daripada Myungil juga.
Oh, mulai daripada sekarang saya tiada kaitan dengan Tifone.
Bidaan awak akan dibatalkan...
jika ada orang tahu yang awak melobi saya.
Lebih baik untuk kita berdua berdiam diri, bukan?
Saya pasti awak sudah luangkan banyak masa bersama pengerusi.
Hari ini awak berjumpa, esok pula awak akan berpisah.
Sekarang kami sudah berpisah,
saya tidak boleh biarkan hubungan itu tergantung.
Awak tidak rasa bersalah...
kepada pengerusi?
Saya rasa kelakar bila melihat awak...
berpura-pura baik sedangkan awak datang merasuah saya.
Bukankah lebih mudah untuk dia menyalahkan saya...
sebagai saya orang yang jahat, bukan orang yang berpura-pura baik?
Tolong pergi ke lapangan terbang.
Awak tahu?
Saya boleh sampai ke tahap ini...
kerana awak beritahu yang saya bersinar seperti permata...
sedangkan saya bukan sesiapa.
Saya sudah tahu.
Saya tahu...
awak sudah tidak cintakan saya.
Mudah sahaja untuk mengetahuinya.
Tapi, saya tidak apa-apa.
Kerana saya mencintai awak.
Saya tidak apa-apa,
tapi saya tidak boleh musnahkan Tifone...
hanya kerana perasaan saya.
Ramai ahli lembaga sudah berada di pihak saya.
Awak takkan dapat mengalahkan saya.
Tidak.
Saya lebih kuat daripada...
apa yang awak sangkakan.
Dan, saya akan lebih kuat jika perlu lindungi...
sesuatu yang berharga.
Leah.
Awak dipecat.
(Majlis Menandatangani MOU Pasar Raya Sung Un dan Tifone)
(Menandatangani MOU)
Kita akan bergambar dengan ahli-ahli lembaga juga.
Sayangnya.
Saya mahu duduk satu hari lagi di sini jika ada masa.
Saya gembira awak rasa seronok tinggal di Korea.
Ini cincin perkahwinan saya.
Dia berada dalam pasukan awak, bukan?
Ya.
Bagaimana awak tahu?
Terima kasih.
Hati-hati dalam perjalanan.
Sudah lama tidak berjumpa.
Awak apa khabar?
(100,000 dolar)
Naib presiden...
mahu menamatkan hubungan ini.
Dia sudah berjumpa orang lain?
Apa yang akan berlaku...
jika saya tidak mahu berpisah?
Rakan-rakan sekerja awak...
ingat awak menjalin hubungan yang biasa.
Jika mereka tahu awak mempunyai hubungan sulit,
- pasti mereka sangat terkejut. - Saya tidak peduli.
Bukankah lebih baik jika ibu bapa awak tidak tahu?
(Perjanjian Sulit)
Perjanjian sulit ini mengatakan...
awak takkan memberitahu sesiapa...
tentang hubungan awak.
Lebih baik untuk awak...
hentikannya sekarang.
(Perjanjian Sulit)
Kerja yang bagus.
Awak membantu saya. Sekarang, yang tinggal hanya untuk bersinar.
Sudah masanya untuk lakukan sesuatu yang hebat.
Baiklah, tuan.
(Cinta Hati Saya)
Saya akan tembak daripada situ.
Awak tidak boleh kalahkan saya.
Saya akan melarikan diri.
Mari berlawan!
Apa? Masih lagi?
Tidak mengapa.
Kenapa reaksi awak begitu?
Agak pelik...
untuk bercuti lama begitu...
melainkan ada sebab yang lain.
Sebab lain?
- Seperti ada lelaki lain. - Apa awak cakap?
Itu hanya satu contoh.
Itu pandangan awak terhadap Mi Na?
Jaga kata-kata awak.
Byung Hoon.
Jangan terlalu tenang.
Bukankah awak mudah sangat percaya sedangkan awak tidak tahu...
dia berada di mana?
Awak boleh jadi seperti saya.
Awak tidak tahu apa yang akan berlaku.
Saya minta maaf.
Kongsikan makanan ini dengan Seo Jun.
Awak sudah bagi budak-budak makan?
Ya. Awak berada di mana?
Saya ada di luar.
- Di luar? Di mana? - Kenapa awak mahu tahu?
Awak berada di mana?
Apa yang berlaku? Awak menyoal siasat saya?
Tidak.
Bagaimana jika kami pergi ke tempat awak?
- Apa? - Itu,
Saya perlu tahu di mana awak tinggal.
Bagaimana kalau awak pengsan dan mati seorang diri?
Budak-budak akan pelik jika kita berjumpa di Seoul...
sedangkan saya cakap saya di luar bandar.
- Jadi, bagaimana jika saya... - Cik Song Mi Na?
Saya perlu pergi. Nanti kita berbual.
Awak sudah membuat keputusan?
- Ya. - Dan, suami awak?
Bayi ini tiada ayah.
Lebih cepat lebih bagus.
Baiklah.
Jururawat akan memberikan jadual pembedahan kepada awak.
Baiklah.
Encik, adakah jauh lagi?
Kita sudah hampir sampai. Di situ.
(Pasar Raya Byung Young)
Bukan bilik atas atap ini, bukan?
Ini tempat yang selesa.
Awak takkan jumpa tempat begini dengan bajet awak.
Ini ejen hartanah.
Kami datang untuk melihat rumah.
Awak sudah sampai.
Rumah ini memberikan tenaga yang bagus.
Ini membantu gadis ini kerana sekarang dia akan berpindah...
ke apartmen yang lebih mewah.
Awak takkan jumpa tempat yang lebih bagus.
Begitu.
Nampaknya awak mahu berpindah.
Ya.
Apa pandangan awak? Bagus, bukan?
Saya belum mahu membuat keputusan lagi.
Baiklah begitu.
Selamat tinggal.
(Senarai Jemputan VIP Pameran Tifone)
Ini senarai jemputan VIP untuk pameran Tifone.
Ingat muka-muka mereka, nama-nama mereka,
ahli keluarga, dan maklumat peribadi.
Ingat sahaja semua perkara di dalam fail itu.
Baiklah, puan.
Mulai hari ini, kita bermesyuarat dengan syarikat-syarikat luar.
Mi Na, Sang Woo, awak bersama dengan saya.
- Yu Ri, awak ikut Ketua Lee. - Baik puan.
Dan, sekarang peperangan akan bermula.
Helo. Hai, semua.
Hai, awak apa khabar?
- Selamat pagi. - Encik Cha, kenapa datang ke sini?
Pameran Tifonei...
akan dipaparkan di muka depan surat khabar syarikat pada bulan ini.
Bos saya mengarahkan saya untuk dapatkan maklumat dalaman...
bermula daripada persiapan yang dilakukan.
Walaupun saya agak menjengkelkan,
tapi saya harap awak semua tidak membenci saya.
Saya hanya menjalankan tugas.
Yu Ri?
Terima kasih kerana benarkan saya sertai awak.
Awak perlu sentiasa berjaga-jaga...
sebelum binatang buas menyerang awak.
Saya Lee Myung Woo dari Dongil.
Saya Park Ji Hwan dari Ilhoon.
Saya Song Il Yang dari Airy.
Saya Kim Tae Woo dari Gardener.
Seperti yang awak semua tahu,
pembentangan awak akan membantu kami menilai...
siapa yang kami akan ambil sebagai syarikat valet kami.
Mari mulakan.
Kita akan mulakan dengan Dongil.
Boleh yang lain tunggu di bilik sebelah?
Berikan sepenuh perhatian.
Hari ini, anggap diri awak sebagai hakim.
Pasar raya kami memerlukan inovasi.
Pekerja yang muda dan beraliran baru seperti Pengarah Park...
akan membantu kita menembusi aliran baru.
Pelantikan dia...
tanpa mengikut pangkat akan buatkan pekerja lain kurang selesa.
Sebuah syarikat satu organisma.
Syarikat-syarikat bekerja mengikut peralihan dan pangkat.
Encik Park sudah membuktikan tentang kelayakannya.
Kenaikan pangkatnya tidak nampak seperti tidak masuk akal buat saya.
Kita akan berbincang...
tentang ini dengan terperinci dalam mesyuarat yang seterusnya.
Bagi mereka yang berada di dalam dunia korporat,
kenaikan pangkat segala-galanya.
Kita perlu fikirkan tentangnya dengan teliti.
Betul, bukan? Itu sebenarnya maksud saya, ayah.
Apa pun, ayah, aliran baru...
Kerap memikirkan tentang aliran baru...
hanya akan membuat kita kehilangan arah tuju.
Ada sebab kenapa semua syarikat memiliki tradisi yang tersendiri.
Saya tidak bersetuju dengan hal ini.
Jika saya rasa dia sudah cukup layak,
saya sendiri akan naikkan pangkat dia...
tanpa awak perlu cadangkan.
Baiklah, ayah.
- Tuan, adakah sudah selesai? - Ya.
Lelaki tua itu.
Dia masih hidup di abad 20.
Pergi hadiri pameran Tifone.
Kita perlu tunjukkan kelayakan awak kepada semua orang.
Ada orang hantar mesej ini kepada saya.
Saya Kim Dong Woo dari Bahagian IT.
Saya Park Sung JUn dari Pasukan Pengurusan VIP.
Pengarah Park, boleh saya bantu awak?
Saya mahu minta bantuan awak.
Kalau awak yang minta bantuan, sudah tentu saya akan lakukan.
Boleh saya dapatkan rekod kemasukan...
pagar hadapan pada 7 Oktober selepas pukul 8 malam?
- Rekod kemasukan pagar hadapan? - Ya.
Selalunya saya perlukan borang rasmi untuk berikan maklumat ini.
Sebab itu saya telefon awak.
Saya tidak boleh beritahu awak sebabnya...
kerana ia melibatkan kerja kami.
Baiklah. Kalau begitu, saya boleh bantu awak.
Terima kasih.
- Encik Lee. - Ya?
(Rekod kemasukan pagar hadapan pada 7 Oktober selepas pukul 8 malam.)
Hantarkan ini kepada Park Sung Jun dari Pasukan Pengurusan VIP.
Jangan hantar fail atas talian.
Berikan fail bercetak kepada dia.
Baiklah, tuan.
Saya mahu lima hidangan utama yang boleh dipilih oleh tetamu.
Paling penting,
saya mahu Cef Michael...
sebagai ketua cef kami.
Kami menjemput beberapa klien yang sangat eksklusif.
Seperti yang awak tahu, Cef Michael...
hanya memasak untuk acara yang dia mahu.
Tapi, saya akan aturkan perjumpaan untuk awak.
Baiklah, terima kasih.
Saya sudah pilih beberapa wain,
jadi awak boleh cuba.
Ya?
Cik Na, saya minta maaf.
Saya membuat kesalahan besar.
Apa?
Saya dalam perjalanan, jadi mulakan semula langkah awak.
Mi Na, saya perlu balik,
jadi saya mahu awak telefon Cef Michael.
Baiklah.
Kami akan lihat kontrak dan akan hubungi awak secepat mungkin.
Terima kasih.
- Terima kasih. - Terima kasih.
Kerja yang bagus hari ini.
Bagaimana rasanya apabila ada kuasa?
Apa?
Kita hanya orang suruhan kepada pelanggan VIP kita,
tapi kita berkuasa bila berurusan dengan syarikat-syarikat itu.
Bukankah kehidupan ini sangat kelakar?
Di sini awak orang suruhan, tapi di sana awak orang yang berkuasa.
Semuanya berputar-putar.
Tidak salah untuk menikmatinya sedikit,
tapi jangan berlebihan.
Saya sedar,
di dalam hidup ini tiada apa yang percuma.
Awak tidak jumpa?
Awak tahu...
yang bila yang asli hilang, presiden perlu turunkan tandatangan semula.
Ya.
Lupakan tentang pihak kita.
Bagaimana dengan tandatangan Tifone?
Awak perlu cari ia.
Ya.
Awak pasti awak tidak keciciran dokumen itu...
sewaktu ulang alik ke Pasukan Strategi Perniagaan?
Itu...
Oh, saya ada terjumpa Cik Lee daripada Pasukan Produk di lif.
Dia bawa kotak yang berat, jadi saya tawarkan bantuan pada dia.
Saya...
terletak di atas kotak itu?
Lupakan.
Awak hanya mahu saya membodek orang-orang kaya.
Saya tidak berminat.
- Bukan begitu, tapi... - Saya sangat sibuk. Maafkan saya.
Saya minta maaf.
Kami tidak boleh buat apa-apa dengan keputusan Cef.
Saya sudah kembali.
Bagaimana dengan Cef Michael? Dia terima tawaran kita?
Saya dengar dia sangat cerewet.
Dia cef yang paling diingini?
Ya, dia lelaki terhangat di kalangan pelanggan VIP kita.
Ramai orang bergurau mengatakan presiden perlu menunggu sebulan...
untuk merasa masakan cef itu.
Dia terlalu hebat.
Saya akan cuba yang terbaik untuk memujuk dia lagi.
Serahkannya kepada saya.
Baiklah, begitu.
(On Yu Ri, Song Mi Na, Lee Hyun A, Park Sung Jun)
Saya bukan mahu jumpa awak. Saya datang berjumpa Encik Park.
- Awak sudah sampai. - Helo.
Pengarah minta saya serahkan kepada awak.
- Terima kasih, Encik Lee. - Baiklah, selamat tinggal.
Ini On Yu Ri dari Pasukan Pengurusan VIP.
Helo, saya CEO Kim Tae Woo dari Gardener. Kita ada berjumpa tadi.
Ya, Encik Kim.
Kenapa awak mahu berjumpa saya?
Saya rasa tidak boleh.
Ya, saya minta maaf.
Saya bawa semasa keluar lif.
Sekurang-kurangnya, kita sudah ada suspek.
Pergi periksa seluruh tingkat sembilan,
dan tanya semua orang di situ.
Ya.
Maafkan saya,
boleh saya periksa rakaman pada 7 Oktober?
- Selepas 8 malam. - 7 Oktober?
Ya, ini untuk kerja.
Pengarah pasukan awak...
sudah ambil rakaman itu pada hari itu.
Apa?
Bukankah awak di dalam Pasukan Pengurusan VIP?
- Ya. - Tadi,
Encik Park Sung Jun sudah ambil fail itu.
Begitu. Baiklah.
Cik Na, saya sudah jumpa.
Saya letak di dalam hujung laci...
untuk pastikan ia selamat,
tapi ia terjatuh di belakang laci.
Begitu. Baguslah.
Pergi berikan kepada Encik Park.
Ya.
Saya tidak pasti awak akan sukakannya.
Awak sukakan wain?
Ya.
Baguslah begitu.
Saya datang ke sini...
kerana rasa saya perlu berterus terang.
Saya rasa ada satu salah faham.
Walaupun awak buat begini, tiada apa yang saya boleh lakukan kepada awak.
Kami tidak berjaya melepasi bidaan itu.
Cik Lee telefon kami tadi.
Jadi, awak tidak perlu risau...
dan ingat ini rasuah.
Jadi, kenapa?
Saya mahu jalinkan hubungan baik dengan awak.
Kami tidak berjaya melepasi bidaan ini,
tapi kami akan ada peluang lain.
Pada waktu itu,
mungkin awak ang akan buat keputusan,
jadi anggaplah ini sebagai pelaburan jangka masa panjang.
Jangan rasa tertekan hari ini.
Anggap sahaja kita hanya berjumpa...
dan minum bersama.
- Betulkah? - Ya.
Cepat betul masa berlalu apabila berbual dengan awak.
Nampaknya kita boleh berkomunikasi dengan baik.
Bukankah lebih baik untuk awak bekerja dengan syarikat begitu?
Awak belum lakukan perjanjian lagi.
Bagaimana jika awak bincang semula dengan Cik Lee?
Awak perlu cuba memberikan pendapat.
Dengan itu, awak boleh kekalkan kedudukan di tempat kerja.
Seperti yang saya beritahu awak,
kalau awak telefon untuk minta bantuan, saya takkan datang.
Saya cuma rasa mahu tanya awak.
Itu sahaja.
Awak cakap awak mahu menjalinkan hubungan baik dengan saya.
Kalau begitu, awak sudah gagal.
Mesti saya nampak seperti naif yang boleh terpedaya...
hanya dengan segelas wain.
Tidak,
bukan itu yang saya fikirkan.
Sudah tentu, kalau kami berjaya,
kami akan berikan ganti rugi pada awak.
Awak membuat...
satu lagi kesalahan.
Anggap sahaja...
kita keluar minum pada hari ini.
Kalau awak teruskan lagi, saya akan rasa tidak selesa.
Selamat tinggal.
Tunggu.
Yu Ri.
Pada waktu itu, mungkin awak yang akan buat keputusan,
jadi ia seperti pelaburan jangka masa panjang.
(Kekasih Hati Saya)
Jung Sun...
sudah cukup terluka.
Jika dia tahu...
awak yang lakukannya,
luka itu akan kekal lama.
Saya tidak boleh biarkan ia berlaku.
Inilah...
penamat buat saya.
Saya takkan berpatah balik.
Jadi...
awak perlu tamatkan.
Tolonglah.
(Resit Hospital)
Jadi, saya akan keluar sekarang.
Saya perlukan awak menjadi kawan saya hari ini.
(Suami awak menjalin hubungan sulit dengan seseorang dari pasukan awak.)
Mesej ini dihantar daripada komputer awak?
Awak tidak tahu...
siapa yang hantar?
Tidak.
Tapi, saya rasa Sung Jun sudah tahu.
Dia ambil rakaman kamera keselamatan pada malam ia dihantar.
Mesti khabar angin tersebar,
jadi mungkin dia pergi periksa...
untuk lihat siapa yang menghantarnya.
Dia akan pergi...
sejauh itu jika itu tidak benar?
Benarkah awak mahu tahu?
Kalau awak mahu kekal berkahwin,
tiada gunanya awak tahu.
Apa pun ia.
Saya juga fikir perkara yang sama.
Tapi, saya perlu tahu...
agar saya dapat berfikir untuk maafkan orang ini...
ataupun tidak.
Saya tidak boleh takut menghadapi kebenaran, sepanjang hidup saya.
Awak pasti...
awak takkan menyesal?
Jadi, cubalah siasat.
Kalau awak rasa curiga, bukankah lebih baik...
awak betul-betul berusaha menyiasatnya?
Kalau awak...
betul-betul mahu tahu.
Tunggu. Cef.
Kami menyediakan makan tengah hari, jadi saya cuma ada lima minit.
Baiklah.
Sewaktu suami Jung Soon Ok mati tahun lepas,
jadi dia tiada selera makan,
tapi makanan awak membantu dia kembali bertenaga.
Lee Na Young menghidap anoreksia...
dan makanan awak...
menyebabkan selera dia kembali.
Apa awak cuba lakukan ini?
Saya cuma mahu beritahu, awak bukan membodek orang kaya.
Mereka semua ini...
hanya suka dan menghargai makanan awak.
Kami berjumpa awak kerana klien-klien ini.
Boleh awak pertimbangkan semula?
Kenapa awak berusaha keras?
Kerja ini sangat penting buat saya.
Pangkat saya di dalam bahaya.
Sebab itu saya perlu pastikan projek ini berjaya,
dan untuk ia berjaya,
saya perlu pastikan klien-klien berpuas hati.
Jika 100 bahagian,
saya tidak boleh sediakan lebih daripada tiga hidangan utama. Boleh?
Ya.
Kami boleh berunding selebihnya.
Saya akan hantar menu. Berikan kad perniagaan awak.
Terima kasih.
Jangan salah faham,
saya terima bukan kerana cerita sedih rekaan awak itu.
Ini kerana...
awak nampak sangat terdesak.
Dan, awak mengingatkan saya kepada kisah silam saya.
Saya jadi sensitif sedangkan saya bukan orang yang begini.
Saya akan menolak kalau awak cakap benda mengarut seperti...
"Awak bukan lakukannya secara percuma"...
atau "Memuaskan hati klien sudah cukup untuk saya".
Tapi, awak cakap ini demi diri awak.
Saya sukakan kejujuran itu.
Terima kasih.
Saya perlu sediakan makan tengah hari.
Baiklah.
Ketua.
Cef Michael sudah bersetuju.
- Dia akan lakukannya? - Ya.
Awak berjaya memujuknya.
Pergi beritahu pengarah sendiri.
Awak sudah berjaya. Awak perlu berlagak padanya.
Baiklah.
Kerja yang bagus.
Awak lakukan dengan baik, Mi Na.
Terima kasih.
(Byung Hoon)
Mari berbual selepas bekerja.
Berapa lama lagi saya perlu tunggu?
Awak minta saya...
untuk berpaut kepada awak sekali sahaja.
Kali ini, bolehkah awak berpaut kepada saya?
Kebelakangan ini saya fikir begini.
Disebabkan kita berpura baik sebelum ini,
ia menjadi semakin membara.
Saya tidak mahu buat kesalahan yang sama lagi.
Itu sahaja cara untuk kita kekal bersama.
Ada sesuatu berlaku di rumah?
Awak mahu tahu?
Baiklah.
Pada mulanya, saya rasa tindakan awak ini wajar.
Awak bekerja terlalu kuat seorang diri.
Awak bercita-cita tinggi dan gigih apabila bekerja,
jadi sudah tentu, awak marah bila tidak dapat naik pangkat...
kerana awak perlu besarkan anak-anak kita.
Sebab itulah saya faham...
yang awak mahu berehat.
Sekarang saya cakap saya akan layan awak dengan lebih baik.
Saya sudah belajar daripada pengajaran.
Tapi, awak tetap cakap awak takkan balik.
Saya betul-betul tidak tahu mahu fikir apa lagi.
Seorang kawan mengatakan...
yang awak mempunyai hubungan sulit.
Saya tahu itu tidak masuk akal,
tapi ianya tidak jauh daripada kenyataan.
Situasi ini sendiri tidak masuk akal.
Saya betul-betul tidak tahu...
apa yang berlaku ini.
Saya minta maaf.
Bersabar...
Bersabar sedikit sahaja lagi dengan saya.
(Laman Web Messenger)
(Bilangan mesej yang tinggal:3 )
(Saya kenal lelaki yang awak jumpa.)
(Kalau awak tidak mahu rakan sekerja tahu, )
(Jumpa saya di pejabat pada pukul 10 malam.)
(Hantar mesej)
(Saya tahu lelaki yang awak jumpa.)
(Kalau awak tidak mahu kawan sekerja awak tahu, )
(jumpa saya di pejabat pada pukul 10 malam.)
(Saya tahu lelaki yang awak jumpa.)
(Kalau awak tidak mahu kawan sekerja awak tahu, )
(jumpa saya di pejabat pada pukul 10 malam.)
(Permohonan mesej awak diproses.)
(Bilangan mesej dihantar: 2)
(VIP)
(Saya tahu lelaki yang awak jumpa.)
(Jumpa saya di pejabat pada pukul 10 malam.)
Tarik rambut dia.
Itu lebih berperikemanusiaan.
Ada rancangan untuk berikan adik kepada Seo Jun?
Tidak mungkin. Mesti saya sudah hilang akal.
Pengerusi Lee dari Kumpulan Hanjeong mahu membida tanpa nama?
Hubungan kita lebih daripada kenalan,
tapi nampaknya rakan sekerja awak tidak tahu lagi.
Pastikan isteri saya tidak nampak dia hari ini.
Bagaimana saya mahu tahu kalau awak tidak beritahu saya?
Baiklah. Saya akan beritahu semuanya selepas acara hari ini.